Fiatgeld kun je zien als geld waarvan de waarde in verhouding staat tot de waarde van de staat, en niet als geld dat wordt gedrukt met dekking in goederen of fysieke reserves. Dit geld is volkomen wettig. Met andere woorden: de staat creëert de waarde ervan. Is de staat die het fiatgeld heeft uitgegeven sterk, dan is het geld ook sterk. Is de staat zwak, dan is de waarde van de fiatvaluta eveneens laag.
Veel landen in de wereld gebruiken deze valuta om diensten en producten te kopen in plaats van fysiek geld. In de afgelopen jaren is het zelfs een systeem geworden dat de waarde van de nationale munt van een staat uitdrukt in nominaal geld. Nominaal geld heeft daarmee de plaats ingenomen van grondstoffen en goud, die eeuwenlang de waarde van staten weergaven.
Hoe is fiatgeld ontstaan?
Goud bepaalt hoeveel papiergeld een overheid mag drukken. Hoe meer goud de staat in zijn kluizen heeft, hoe meer bankbiljetten hij kan uitgeven. Meer geld op de markt brengen dan er goud tegenover staat, tast de economie aan. Dat kunnen we een op grondstoffen gebaseerd geldstelsel noemen. In het klassieke staatsbestel worden geld en goud dus samen bekeken.
Wat is dan het verschil tussen fiatgeld en dat stelsel? In fiatgeldstelsels heeft de staat meer invloed op en meer controle over het geldstelsel. Volgens de verdedigers van de oude goudstandaard is het goudstelsel stabieler. Volgens de voorstanders van fiatgeld is juist het omgekeerde waar: goud is een instabiel systeem.
Voordelen van fiatgeld
Fiatgeld kost minder dan het oude stelsel. Bij economische crises geeft het de staat meer ruimte om te handelen dan het andere stelsel. Deze valuta is goedkoop, omdat ze niet hoeft te worden opgeslagen of gevolgd. Doordat ze uit het niets kan worden gecreëerd, kan ze echter hoge inflatie veroorzaken.