Wat is een algoritmische stablecoin? Hoe werkt het?
Stablecoins hebben allemaal hetzelfde hoofddoel — de waarde beschermen van het middel waaraan ze gekoppeld zijn — maar ze pakken dat onderling heel verschillend aan. Sommige stablecoins houden net zoveel fiatgeld in reserve als er in omloop is, andere draaien volledig zonder onderpand. Algoritmische stablecoins, die tot dezelfde familie horen, leunen op een tweede, ondersteunend middel om hun waarde aan de dollar te koppelen. Ironisch genoeg sturen centrale banken de stabiliteit en de geldhoeveelheid van fiatvaluta's met vergelijkbare mechanismen aan. Het basisprincipe van algoritmische stablecoins ziet er zo uit:
Om te beginnen heeft het hele ecosysteem een zekere mate van ondersteuning nodig om te kunnen functioneren. Een algoritmische stablecoin zet daarvoor verschillende mechanismen in die de koers stabiel moeten houden ten opzichte van de dollar. Anders dan bij de meeste stablecoins zijn die mechanismen hier in het protocol zelf vastgelegd en voor iedereen zichtbaar op de blockchain. De werking van het systeem laat zich goed illustreren met een voorbeeld (we gebruiken LUNA en UST, algoritmische stablecoins van het seigniorage-type):
Algoritmische stablecoins op basis van seigniorage (UST-LUNA, bijvoorbeeld) werken met een systeem van meerdere cryptovaluta's: de koers van de ene moet vast blijven, terwijl de andere bestaat om juist die stabiliteit mogelijk te maken. Seigniorage-modellen draaien meestal op mint- en burnmechanismen die in het protocol zijn vastgelegd. Die prikkelen marktpartijen om het ondersteunende crypto-activum te kopen en te verkopen, en duwen de koers van de stablecoin zo terug naar de koppeling. Er grijpen hier dus verschillende vrijemarktmechanismen in elkaar. Dat is in feite ook het simpelste antwoord op de vraag wat een algoritmische stablecoin is.
Uitgelegd aan de hand van UST en LUNA: TerraUSD (UST) houdt zijn 1:1-koppeling met de Amerikaanse dollar in stand via een algoritmische relatie met LUNA, de eigen cryptovaluta van Terra. Achter die relatie zit een arbitragesysteem dat in werking treedt zodra UST zijn koppeling loslaat — naar boven of naar beneden.
Wanneer het aanbod van UST te klein is en de vraag te groot, stijgt de koers van UST boven 1 dollar. Om de koppeling te herstellen, laat het Terra-protocol gebruikers voor 1 dollar aan LUNA inwisselen tegen 1 UST bij het protocol. Die transactie is een indirecte verbranding: de gebruiker verkoopt de verkregen UST voor 1,01 dollar en houdt 1 cent winst over. Dat klinkt weinig, maar bij grote volumes tellen die centen flink aan.
Gebruikers kunnen uit de verbrande LUNA zoveel UST slaan als nodig is, totdat UST weer op 1 dollar staat. Zo groeit het aanbod, en naarmate het aanbod groeit, zakt de koers uiteindelijk.
Is het aanbod te groot en de vraag te laag, dan gebeurt het omgekeerde: de koers van UST zakt onder 1 dollar. Het protocol staat dan precies de tegenovergestelde transactie toe: een gebruiker koopt 1 UST voor 0,99 dollar en ruilt die 1 UST vervolgens in voor 1 dollar aan LUNA. Daarbij wordt 1 UST verbrand en voor 1 dollar aan LUNA aangemaakt, en de arbitrageur houdt 0,01 UST winst over.
Ook hier laat het Terra-protocol gebruikers doorlopend UST verbranden en LUNA ontvangen totdat UST 1 dollar bereikt.
Dit systeem kent echter een aantal zwakke plekken. Laten we die bekijken aan de hand van UST en LUNA.
Waarom kelderden UST en LUNA?
Hoe waterdicht het op het eerste gezicht ook lijkt, algoritmische stablecoins hebben een fundamenteel probleem. Zozeer zelfs dat wanneer de "tokenomische" prikkelstructuur van zo'n ecosysteem breekt en er geen vangnet is — geen terugkoopgarantie, geen depositoverzekering — het hele ecosysteem omvalt.
Op 7 mei gebeurde precies dat. UST begon te wankelen toen grote onttrekkingen uit Anchor, het grootste decentralized finance-protocol (DeFi) van Terra, in hoog tempo op gang kwamen. Dat had een domino-effect op de UST-pool van het Curve-protocol op Ethereum — de belangrijkste liquiditeitshub voor stablecoins in de hele DeFi-wereld — waar eveneens grote bedragen wegvloeiden. Vervolgens werd op grote schaal LUNA aangemaakt en verkocht om UST te compenseren.
Maar de waarde van UST verdedigen betekende de koers van LUNA opofferen, want het aanbod van LUNA nam daardoor toe — en meer aanbod betekent verkoopdruk op de koers. Het resultaat: LUNA kelderde in de nacht van 11 mei met meer dan 99 procent, tot 0,01 dollar.