Wat is het verschil tussen slippage en de spread? En hoe voorkom je slippage op de cryptomarkt?
Wat is slippage? Waarom ontstaat het verschil tussen kopen en verkopen?
De spread is de afstand tussen de hoogste biedprijs en de laagste laatprijs in het orderboek van een asset.
Op traditionele markten wordt die spread meestal gevormd door market makers of tussenliggende liquiditeitsverschaffers. Op cryptomarkten ontstaat hij uit het verschil tussen de limietorders van kopers en verkopers.
Wil je een asset direct tegen de marktprijs kopen, dan moet je hem afnemen tegen de laagste laatprijs die een verkoper neerlegt. Wil je meteen verkopen, dan moet je juist verkopen tegen de hoogste biedprijs.
Op actieve markten is dat verschil klein. Omdat het volume in het orderboek groot is, hebben kopers en verkopers nauwelijks invloed op de prijs van het asset. Is de spread groter, dan zorgt het uitvoeren van orders met een hoog volume voor koersschommelingen.
Wat is slippage?
Het verschil tussen de prijs die je vooraf verwachtte en de prijs waartegen de transactie daadwerkelijk wordt uitgevoerd, heet slippage.
Slippage zijn de koersbewegingen tussen het moment waarop de order de markt in gaat en het moment waarop de transactie wordt uitgevoerd. Daardoor moet een belegger genoegen nemen met een andere prijs dan hij oorspronkelijk wilde.
Slippage kan op elke markt voorkomen, maar op cryptomarkten (zeker de gedecentraliseerde) treedt het vaker en heviger op, door de sterke prijsvolatiliteit.
Daar komt bij dat problemen als weinig volume en dunne liquiditeit de kans op slippage vergroten.
Een voorbeeld: je wilt een kooporder van meer dan 100 dollar plaatsen, maar de markt heeft niet de liquiditeit om die order tegen de gewenste prijs uit te voeren. Je moet dus orders boven de 100 dollar afnemen tot jouw order helemaal gevuld is. Het resultaat is dat de gemiddelde prijs van je aankopen boven de honderd dollar uitkomt — en dat noemen we slippage.
Als je dus een marktorder plaatst, koppelt de exchange je aankoop of verkoop automatisch aan de limietorders in het orderboek. Dat orderboek matcht je order tegen de beste prijs, maar als er op jouw prijsniveau te weinig volume is, klim je trede voor trede omhoog. Zo kun je met onverwachte prijzen te maken krijgen.
Goedaardige en kwaadaardige slippage
Er bestaan twee soorten slippage: positieve en negatieve. Ligt de prijs waartegen de trade wordt uitgevoerd lager dan de prijs in de kooporder, dan spreken we van positieve slippage: je koopt goedkoper dan verwacht.
Ligt de gerealiseerde prijs hoger dan de prijs in de kooporder, dan heet het negatieve slippage, want dat pakt slecht uit voor de belegger. Bij verkooporders geldt precies het omgekeerde.
Te veel slippage kan flink in de papieren lopen voor wie vaak handelt. Helemaal uitbannen kun je het niet, maar om het te beperken kiezen traders beter voor limietorders dan voor marktorders.
Sommige exchanges laten je een tolerantieniveau instellen om het slippagepercentage te begrenzen. Zet je die tolerantie echter erg laag (gebruikelijk is 0,1% tot 5%), dan bestaat de kans dat de transactie helemaal niet doorgaat en je een grote kans misloopt. Voor onervaren beleggers verandert slippage soms van het ene op het andere moment in een nachtmerrie. Daarom is het belangrijk de prijsvolatiliteit te begrijpen, zowel van crypto als van de aandelenmarkt.
Een paar tips om je slippage zo klein mogelijk te houden:
Gebruik limietorders. Daarmee krijg je de prijs die je wilt, of zelfs een betere. Je levert wat snelheid in, maar bent wel van negatieve slippage af.
Knip grote orders op in kleine stukken. Houd het orderboek scherp in de gaten en plaats liever geen orders die groter zijn dan het beschikbare volume.
Bij illiquide assets levert zelfs één enkele transactie al een beetje slippage op. Maar voer je heel veel kleine transacties uit, dan gaat dat alsnog ten koste van de prijs die je krijgt.
Let op de transactiekosten van gedecentraliseerde exchanges. Sommige netwerken drukken de slippage, andere rekenen kosten die je winst volledig kunnen wegvagen.