Crypto mining begint met goede hardware, de juiste software en een cryptowallet, en heeft als doel cryptovaluta te produceren door een reeks wiskundige vraagstukken met wisselende moeilijkheidsgraad op te lossen. Het is het proces waarbij transacties die voor iedereen zichtbaar op de blockchain worden vastgelegd, worden toegevoegd en verwijderd. Miners bewijzen dat de transacties kloppen en sturen ze door het goedkeuringsproces. Zo worden er nieuwe blokken aan de keten toegevoegd en blijft het netwerk ononderbroken draaien. De belangrijkste stap in transacties die via het SHA256-algoritme* verlopen, is juist dat bevestigingsmechanisme. Het gebeurt niet vaak, maar als meer dan de helft van de miners geen goedkeuring geeft, kan de transactie worden geannuleerd en valt de bevestiging negatief uit. Omdat het netwerk niet door een centrale autoriteit wordt bestuurd en van nature op de meerderheid steunt, heeft iedere miner één stem en moet de geldigheid van de beloning voor het minen van het blok worden bevestigd.
Mining-goedkeuring kan op twee manieren plaatsvinden: Proof of Work (PoW) en Proof of Stake (PoS). De miner die via Proof of Work het goedkeuringsproces ingaat, bewijst zowel zijn transacties als de methode waarmee hij ze heeft uitgevoerd. Zo laat hij zijn werkwijze en elke afzonderlijke stap zien. Proof of Work omvat zowel de miners als hun transacties, en een miner mint ook cryptovaluta die niet van hemzelf is. Door via Proof of Work aan te tonen dat de transactie daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en correct is, wordt meteen ook de juistheid van de hele keten bewezen. De PoW-methode heeft voordelen, maar ook nadelen. De kostbare aanschaf van hardware, de stroom die bij het leveren van het bewijs wordt verbruikt, de oplopende moeilijkheidsgraad en de dalende beloning gelden allemaal als minpunten.
Het andere goedkeuringsproces is Proof of Stake (PoS). Anders dan bij Proof of Work is hier de eigenaar van de cryptovaluta de hoofdrolspeler. De validator is dus degene die de munt bezit. PoS werkt anders dan mining en draait om hoeveelheid. Hoe meer cryptovaluta iemand in zijn wallet heeft, hoe hoger de beloning voor de periode dat hij die daar houdt. Die aanhoudperiode staat tegelijk gelijk aan de bevestigingsperiode van het blok. Let hierbij op één ding: de "leeftijd" van het saldo (de tijd dat het in de wallet staat) wordt op nul gezet zodra iemand vanuit zijn wallet een overboeking doet. De hoogte van de beloning wordt bepaald door hoe lang het saldo in de wallet blijft staan. Dit wordt ook wel geld drukken genoemd en het heeft veel voordelen. Er zijn geen hardwarekosten zoals bij Proof of Work; een gemiddelde laptop volstaat voor de handeling. Bovendien is het stroomverbruik zo laag mogelijk en zijn de bevestigers trouwer aan het netwerk. Het omstreden punt is dat cryptovaluta, die meestal in beperkte aantallen worden uitgegeven, in handen zijn van een bepaalde groep, waardoor slechts weinig mensen de titel van validator dragen.
*SHA, Secure Hash Algorithm, is een uniek cryptografisch hashproces dat historische data omvat.