Dit artikel behandelt drie gevaren die bij publieke blockchains komen kijken: 51%-aanvallen, zwakke plekken van Proof of Stake en double spending.
51%-aanvallen
Zodra de consensusregels van een blockchain op een gewone meerderheid berusten, ontstaat het risico dat kwaadwillenden samenspannen om de uitkomsten van het systeem te beïnvloeden. Bij een cryptomunt betekent dat: een groep miners met meer dan 50% van de rekenkracht kan bepalen welke transacties worden bevestigd en aan de keten toegevoegd — of eruit verwijderd. Op een blockchain die het consensusprotocol Proof of Work (PoW) gebruikt, kan een 51%-aanval de vorm aannemen van een "rivaliserende" keten vol vervalste transacties die de aanvallers opbouwen.
Dankzij hun grotere mining-capaciteit kunnen deze fraudeurs een alternatieve keten bouwen die langer is dan de "echte". En omdat het Nakamoto-consensusproces van Bitcoin voorschrijft dat "de langste keten wint", moeten alle deelnemers vanaf dat moment de frauduleuze keten volgen.
Op een enorme blockchain als Bitcoin is een 51%-aanval een stuk lastiger, maar als een blockchain zich heeft afgesplitst en de groep miners klein is — zoals bij Bitcoin Gold — is zo'n aanval wel degelijk haalbaar.
In 2018 werd op de blockchains van Bitcoin Gold en Ethereum Classic met succes een 51%-double-spend-aanval uitgevoerd, waarbij miljoenen dollars werden gestolen.
Proof of Work versus Proof of Stake
In januari 2019 leidde een 51%-aanval op de toen nieuwe blockchain Ethereum Classic tot een koerswijziging bij Ethereum: weg van Proof-of-Work-mining (PoW), richting Proof-of-Stake-stemming (PoS).
Proof of Stake is daarentegen gevoeliger voor scheuringen, de zogeheten "forks", waarbij grote stakeholders tegenstrijdige beslissingen nemen over welke transacties de blokken moeten vormen, met alweer een nieuwe munt tot gevolg. Ethereum verkende dit validatiemechanisme kort, maar keerde vanwege de zorgen over forks terug naar Proof of Work. In 2020 staat de introductie van een herzien Proof of Stake-validatiemechanisme op de planning.
Double spending
Het is mogelijk dat een deelnemer met bijvoorbeeld één bitcoin die twee keer uitgeeft en zo op frauduleuze wijze goederen ter waarde van twee bitcoin bemachtigt, voordat een van de leveranciers van goederen of diensten doorheeft dat het geld al is besteed. Dit is echter een probleem van elk elektronisch betaalsysteem en een van de belangrijkste redenen waarom er in traditionele valutasystemen clearing- en afwikkelingsprocedures bestaan.