Decentralized Applications หรือที่ย่อว่า DApp ก็คือแอปพลิเคชันแบบกระจายศูนย์ ก่อนจะเข้าเรื่องความเชื่อมโยงระหว่างมันกับคริปโตเคอร์เรนซี เรามาดูกันสั้น ๆ ก่อนว่าแอปพลิเคชันแบบรวมศูนย์คืออะไร
แอปพลิเคชันแบบรวมศูนย์ที่เราคุ้นเคยกันที่สุดก็คือแอปโซเชียลมีเดีย เป็นที่รู้กันดีว่าแอปอย่าง Instagram, Twitter หรือ Facebook ถูกบริหารโดยศูนย์กลางแห่งเดียว ซึ่งก็ทำให้แอปเหล่านี้มีข้อเสียตามมา และข้อเสียหลักโดยรวมก็คือความปลอดภัยและความโปร่งใสที่น้อยกว่า
เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ไม่ยากเลย เพราะแอปพลิเคชันแบบกระจายศูนย์กับแนวคิดของเงินคริปโตที่ปฏิเสธการผูกติดกับศูนย์กลางใด ๆ นั้นเดินอยู่บนเส้นทางเดียวกัน
มันตั้งอยู่บนตรรกะอะไร?
โดยพื้นฐานแล้ว DApp ยังใช้เรียกแอปพลิเคชันบนอินเทอร์เน็ตที่ถูกสร้างขึ้นแบบกระจายตัวด้วย แอปพลิเคชันทั้งหมดที่ทำงานแบบ P2P หรือ peer-to-peer ล้วนถูกเรียกว่า dApp
พูดอีกอย่างคือ
ไม่ต้องพึ่งพาศูนย์กลางเพียงแห่งเดียว
ใช้เซิร์ฟเวอร์หลายเครื่องแทนที่จะใช้เซิร์ฟเวอร์เดียว
รองรับการไหลของข้อมูลได้มากขึ้นในโปรเจกต์เงินคริปโตที่สำคัญ
เปิดให้บริหารจัดการการไหลของข้อมูลได้
และเป็นการสำรองและจัดเก็บข้อมูลทั้งหมดไว้ในเครือข่าย
แอปหนึ่งจะกระจายศูนย์ได้อย่างไร?
การที่แอปพลิเคชันหนึ่งจะเป็นแบบกระจายศูนย์ได้ มันต้องเข้าเงื่อนไขบางอย่าง เงื่อนไขพื้นฐานคือต้องไม่สังกัดองค์กรหรือบุคคลใด นอกจากนี้ยังต้องเป็นโอเพนซอร์สและไม่ผูกติดอยู่กับเครือข่ายเดียว รวมถึงต้องมีระบบให้รางวัล นั่นคือการวางโทเคนไว้ในระบบด้วย
โปรเจกต์ไหนที่ทำได้บ้าง?
สำหรับใครที่สงสัยว่าแอปพลิเคชันแบบกระจายศูนย์มีอะไรบ้าง ก็ยกตัวอย่างได้อย่าง Cardano, EOSIO, DFINITY และ Zilliqa ทั้งหมดนี้ดำเนินงานโดยไม่ผูกติดกับศูนย์กลาง จุดที่คนอยากรู้มากที่สุดเกี่ยวกับแอปเหล่านี้คือมันจะไปได้ไกลแค่ไหน และเมื่อดูจากความชื่นชอบของผู้ใช้และการมีส่วนร่วมที่สูง การเติบโตอย่างรวดเร็วก็เป็นสิ่งที่หลายคนคาดหวัง